" عقل و اختیار دو نعمتی هستند که در کنار هم می توانند انسان را به درجات عالی کمال برسانند اما دروازه ورود و استفاده از این دو مهم مزین است به تابلو ؛منطقه مسئولیت پذیری؛ و افراد زیادی با دیدن این تابلو ترجیح می دهند این دو مهم را با هم به دیگری یا دیگرانی واگذار کنند تا از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند غافل از اینکه مسئولیت ناپذیری از بار وظایف آنها کم نمی کند بلکه آنها را هر روز بیشتر از روز قبل بدلیل بی مسئولیتی در منجلاب مشکلات و پیچیدگی های ناشی از آن فرو می غلطاند" در هر اجتماعی عقل و اختیار مردم مانع فعالیت و مخل آسایش دو گروه اجتماعی می شود. یکی حاکمان و دیگری شیادان، چون در صورت سادگی و بی اختیاری مردم بهتر می توانند نقشه ها و برنامه های خود را عملی سازند.اما چه بیچاره و درمانده می شوند اکثریتی که پس از دوره های طولانی خوف و رجای نزدیکی و دوری از این دو نعمت از سر استیصال و در ستیز با عقل و اختیار اجازه دهند حاکمان شان از گروه شیادان برگزیده شوند.چون در آن جامعه بزرگ ترین گناه و جرم نابخشودنی _ آگاهی و دانستن و بدتر از آن عمل کردن به دانسته هاست_ در آن سرزمین ها از بس عالمان و اندیشمندان مجازات شده و می شوند ترس از آگاهی و دانستن در وجود این مردمان نهادینه می شود_ کار به جایی می رسد که شیادانی در لباس های اعتقادی و با تکیه بر خرافات در حاکمیت جا خوش می کنند و به آن حد از وقاحت و بی شرمی می رسند که عالمان و اندیشمندان مستقل را کشته و حتی سلاخی می کنند و مردمان چون شاهدانی مسخ شده تنها به نظاره این همه ظلم و ستم می نشینند و بر اندوخته یاس و ناامیدی و قصد فرار خود از این وضعیت وخیم می اندیشند. غافل از اینکه بهترین سلاح مقابله با این جماعت استفاده از قدرت خرد و اندی

" تحولات اجتماعی بر بستری از از خرد و اندیشه و در محیطی امن برساخته و موجودیت می یابند تا در زمان تکامل زاده شوند و سلامتی این نوزاد خجسته در گرو مداومت صبر و توجه مادران و پدران چشم انتظاری است که استمرار و بقای زندگی خود را در او می بینند و همچنان که زایمانی سخت، شتاب زده و ناایمن می تواند جان مادر و کودک را به مخاطره اندازد و امید خانواده چشم انتظار را ناامید سازد بی توجهی و کوتاهی در مراقبت و تربیت نیز لازمه و شرط پایداری و به ثمر نشستن آن است"تمدن ها و امپراطوری ها نیز بر پایه هایی استوارند که هرگاه عوامل ایجاد کننده آنها بر اساس شرایط زمانه خود فراهم شده از منطقه ای به منطقه دیگر و از کشوری به کشور دیگر انتقال یافته اند. بی شک تحولاتی که بر پایه عقل و اندیشه بشر و در خدمت بهبود شرایط زندگی او شکل گرفته اند نقش مهمی در ایجاد پایه های استوار برای ایجاد تحولات عمیق تر و تمدن های جدیدتر نقش آفرین بوده اند. اما مهم ترین مانع پیشرفت های بشری کسانی بوده اند که با کوچک ترین تغییر و تحولی در جامعه امنیت منافع و موقعیت آنها نیز به خطر می افتاده یا با چالش های جدی رو برو می شده است و در این میان کسانی که بازار داغ مال و مکنت آنها در گرو جهل و نادانی و بدبختی مردم زمانه خود پا بر جا بوده چنان مقاومتی از خود نشان داده اند که مادر زمانه در این میان به چنان سخت زایی دچار می شده است که آرمان ها و آرزوها و سلامت مادر و کودک هر دو به خطر افتاده و افول ستاره بخت جوامع آنگاه اتفاق افتاده است که اتحادی بین مذهبیون و مراکز اعتقادی با حاکمان در گرفته و هر دو به قیمت فقر و بدبختی و عقب ماندگی مردمان و حتی مشغول کردن آنها به جنگ های خونین به جمع مال و ثروت و دور نگه داشتن خود از مهلکه های

" کسانی که بی هیچ توجه به اجتماعی که در آن زیست می کنند تنها به فکر منافع خانواده یا اطرافیان خویشند عاقبت در گرداب خودخواهی و نگاه تک بعدی گرفتار خواهند شد" توصیه " اول همسایه، سپس خانه " از همان ابتدایی که با آن مواجه شدم فکرم را به خود جلب کرده بود و با آن زاویه داشتم تا جایی که آن را ناشی از نگاه ایثارگرانه و تربیت پیامبرانه می دانستم تا یک سال پیش که با مکتب شیکاگو آشنا شدم و اینجا بود که خیلی از علامت سوال های ذهنیم نسبت به این توصیه برداشته شد و فهمیدم که این نگاه ناشی از یک برداشت درست جامعه شناسانه و نگاه مدیریتی صحیح به جامعه است.برای روشن شدن مطلب دو مثال می آورم.مثال اول: افرادی را در نظر بگیرید که باغ های بزرگ و خانه های شاهانه برای خود ساخته اند یا در اموال توقیفی پادشاهان و کارخانه داران سکنا گزیده اند و با ماشین های آخرین مدل روز دنیا با شیشه های دودی در شهر تردد می کنند تا جایی که کاملا از محیط بیرون و شهری که در آن زندگی می کنند مجزا شده اند و حتی تا جایی در حکومت و قدرت نفوذ کرده اند که هیچوقت احتیاج به کار کردن هم نداشته باشند و این همه امکانات تنها بخشی از پاداش حلقه بگوشی و بعضا مزدوری آنها باشد.آیا این جماعت نیز می توانند از وضعیت حاکم بر جامعه خود متاثر نباشند؟پاسخ این است که این امر ممکن نیست.چون این جماعت شاید در سال های اولیه ای که این امکانات در اختیارشان قرارگرفت به راحتی و آسایش خاطر روزگار گذرانده اند چون کسی بر راستی گفتار و کردار آنها شک نمی کرده ولی به زودی و با در تنگنا قرار گرفتن مردم، آنها نیز مجبور به دوری بیشتر و به نوعی مخفی کردن این همه امکانات شده اند و شروع به باج دادن به اطرافیان و مزدورانی که دهان سفت و محکمی داشتند و اسرار آنها

" آدمی در موقعیت های مختلف زندگی وظیفه ایفای نقش های متفاوتی دارد که در صورت اجرای خوب آن می تواند امکان بهتری برای زیستی اخلاقی و انسانی فراهم آورد. سختی و درد زندگی زمانی شدت می گیرد که در اثر فقر، سردرگمی، ناآگاهی و بی مسئولیتی دیگران مجبور است به جای آنها نیز نقش ایفا کند"وقتی در اجتماعی بی نظم که هیچ چیز در جای خود قرار نگرفته و بی عدالتی در آن موج می زند زندگی می کنی مسلما در صورتی که از توان اندکی نیز جهت بهبود اوضاع اجتماع خود برخوردار باشی احساس مسئولیتی شدید بر دوش خود احساس خواهی کرد که جز با کارهای کیفی و علمی و عملی دقیق امکان گذر از آنها ممکن نیست. هر چند که راه علم و آگاهی و خصوصا کاربرد آن بقدری ناهموار باشد که مجبور باشی نتایج دست آوردهای خود را نیز به جای ثبت و ضبط در نشریات معتبر و آنجا که می تواند بیشتر و بهتر مورد استفاده همگان قرار گیرد در بهترین جای در دسترس خود و با زبانی که بتواند مورد استفاده مخاطب عام باشد نشر دهی؛؛؛ در تجربه زیسته و نزیسته خود موقعیت هایی بوده که از شدت و عمق نابسامانی چونان دردمندی که از شدت درد نفس در سینه اش حبس و سکوت را بهترین راه کنار آمدن با آن یافته سعی کرده ام با صبر و سکوت بهترین راه چاره را برای گذر از آن بیابم و امروز مایلم شما را با دو مورد از این موقعیت ها آشنا سازم.ما در زندگی و در مسیر رشد خود نقش های متفاوتی چون فرزندی، خواهر یا برادری، نقش یک دوست، نقش شریک عاطفی، همسری، پدری یا مادری و در نقش های مختلف اجتماعی که ناشی از شغل و جایگاه ما در اجتماع است را به خود می گیریم .اگر در هریک از این نقش ها بتوانیم بهترین خود را ایفا کنیم زندگی روی خوب و جذاب و شیرینش را نشان ما می دهد اما وقتی به هر دلیلی در نقش هایی